MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/02/2016 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.
Davacı vekili; davalının, müvekkili hakkında ...’e yaptığı başvuruda asılsız iddia ve iftiralarda bulunduğunu, şikayet sonucu müvekkili hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/3994 soruşturma sayılı dosyası ile soruşturma başlatıldığını, takipsizlik kararı verildiğini, davalının iftira suçundan yargılandığını ve ceza aldığını, müvekkilinin hiç bir siyasi, dini bir grup veya parti ile ilişkisi olmadığını, olumsuz isnatlar nedeniyle toplum içinde onurunun zedelendiğini ve çalışma performansının olumsuz yönde etkilendiğini belirterek, haksız şikayet sebebiyle uğranılan manevi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.
Davalı vekili; müvekkilinin yaşadığı ilçede personel ve öğrenci taşıma işi yaptığını, ticari araçları ile adliyeye keşif aracı temin ettiğini, bu işlemler sırasında yaşanan olumsuzlukları BİMER aracılığı ile dile getirdiğini ve Anayasal şikayet hakkını kullandığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece; davalının, davacı hakkındaki mesnetsiz şikayetini ispat edemediği, davacının onur ve itibarının zedelendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savu