MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 16/07/2013
NUMARASI : 2012/1033-2013/911

Kayyım İstanbul Defterdarlığı ile A.. A.. ve müşterekleri, ihbar olunan Hazine ve müdahil B.. B.. aralarındaki mirasçılık belgesinin iptali davasının kabulüne dair Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.07.2013 gün ve 1033/911 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı kayyım vekili, Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne hitaben yazdığı 29.12.2010 tarihli dava dilekçesinde özetle; Gaziosmanpaşa 1 Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 31.12.2008 tarih, 2008/627 Esas, 2008/600 Karar sayılı kararı ile tanınmasına ve tenfizine karar verilen, Suudi Arabistan Krallığı Hail Yüksek Mahkemesi'nin 76/2 kayıt numaralı, 82 teslim etme sayılı 19.04.1982 tarihli mirasçılık belgesi ile Suudi Arabistan Cidde Yüksek Mahkemesi'nin 137/21 tescil numaralı, 08.03.2003 tarihli 1/21 cilt, 137 sayfa numaralı mirasçılık belgesinin Türk kamu düzenine aykırı olduğunu, Suudi Arabistan ile Türkiye Cumhuriyeti arasında karşılıklılık bulunmadığını, Suudi Arabistan vatandaşı davalıların satın alma veya miras yoluyla taşınmaz mal edinmesinin mümkün olmadığını açıklayarak yargılamanın yenilenmesi ile birlikte tanıma ve tenfiz kararının kaldırılmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir. Yargılamanın ilerleyen aşamasında davacı vekili; tanınmasına ve tenfızine karar verilen mirasçılık belgelerinin tamamen hukuka aykırı olduğunu, 2675 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un 34. maddesi hükmüne göre tanıma ve tenfız kararı verilebilmesi için yabancı mahkemeden hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş ve o devlet kanunlarına göre kesinleşmiş bulunan bir ilamın bulunması gerektiğini açıklayarak hukuka aykırı tanıma kararının iptalini ıslah yoluyla istemiştir.
Davalılar vekili dosya kapsamındaki yazılı ve sözlü beyanlarında özet olarak; somut olayda yargılamanın iadesi koşullarının oluşmadığını, davanın ve kararın niteliği ile bağdaşmayan isteğin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda; Davacı tarafından gerek yargılamanın yenilenmesi yolu ile, gerek yasanın amir hükmünde belirlenen şartların gerçekleşmemiş olması nedeniyle iptali talep edilen kararın, yabancı bir mahkeme tarafından verilmiş olan mirasçılık belgelerinin tanınması ve tenfizine ilişkin olduğu, tanıma ve tenfizine karar verilen yabancı mahkeme kararının gerçeği yansıtmadığı ve tanıma kararının yasaya aykırı olarak verildiği, incelenmesinin de Mahkemenin yetkisinde olmadığı ve Mahkeme'nin kendi vermiş olduğu kararın usulsüzlüğünden bahisle iptal etmesinin mümkün olmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Mahkemece, verilen bu kararın davacı kayyım vekili tarafından temyizi üzerine; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 2011/7822 Esas, 2011/8489 Karar ve 29.12.2011 tarihli kararı ile; davacı kayyımın hatalı olduğunu öne sürdüğü yabancı mirasçılık belgesinin ortadan kaldırılmasını sağlama amacıyla yabancı mirasçılık belgesinin tanınması ve tenfizine ilişkin Türk Mahkemesi kararının iptalini istediği gözetilerek davanın mirasçılık belgesinin iptali davası olarak nitelendirilmesi, bu tür davalara bakmanın Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevine girmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken davadaki amaç gözardı edilerek yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi bozma ilamına uyarak 2012/62 Esas, 2012/152 Karar ve 08.03.2012 tarihli kararı ile; görevsizlik kararı vererek dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermiş; karar temyiz edilmeksizin 24.04.2012 tarihinde kesinleşmiş ve talep üzerine dosya Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/1033 sayılı esasına tevzi edilerek yargılamaya bu dosya üzerinden devam edilmiştir.
Hazine vekili Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/1033 Esas sayılı dosyasına ibraz ettiği 25.09.2012 havale tarihli dilekçesi ile; taşınmazın kayyımla idaresi için gereken 10 yıllık sürenin dolduğunu, bu nedenle üzerinde kayyımlık şerhi bulunan taşınmazların mülkiyetinin Hazine'ye intikalin söz konusu olabileceğini açıklayarak davacı kayyımın yanında fer'i müdahil olarak davaya katılma talebinde bulunmuştur.
Mahkemece, Suudi Arabistan ile ülkemiz arasında normal yollarla ve miras yoluyla taşınmaz mal edinimi konusunda mütekabiliyet bulunup bulunmadığı hususunda Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü'nden görüş sorulmuş, gelen karşılık yazıda "...Türkiye Cumhuriyeti ile Suudi Arabistan arasında kanuni miras yolu ile taşınmaz iktisabı açısından şu anda m