Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/15936 Esas 2017/17811 Karar

Yargıtay Karar Tarihi: 09.11.2017Orjinal Dili: TR
Yargıtay
Dairesi: 9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2015/15936
Karar No: 2017/17811
Karar Tarihi: 09.11.2017


9. Hukuk Dairesi         2015/15936 E.  ,  2017/17811 K.

    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

    DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
    Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
    Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
    Y A R G I T A Y K A R A R I

    A) Davacı İsteminin Özeti:
    Davacı vekili; müvekkilinin 02.08.2004-21.05.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde en son şube müdürü olarak çalıştığını, 1475 sayılı yasanın 14. maddesinin 5. bendine dayanarak 15 yıl ve 3600 gün prim ödeme şartlarını tamamladığı için iş akdini haklı nedenle feshettiğini ancak kıdem tazminatının davalı tarafından ödenmediğini, son brüt ücretinin 9.728.00 TL. olduğunu savunarak kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
    B) Davalı Cevabının Özeti:
    Davalı vekili; davacının müvekkil işyerinden ayrıldıktan sonra başka bir işyerinde çalışma iradesinin olabileceğini, istifa ettiğini, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
    C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
    Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
    D) Temyiz:
    Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
    E) Gerekçe:
    1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
    2-Davacının dava dilekçesinde 02/08/2004-21/05/2014 tarihleri arasında toplam 9 yıl 9 ay 19 gün çalıştığını belirtmesine rağmen, hesaba esas kıdem süresinin 2 ay daha fazla belirlenmesi ve buna göre fazla hesaplama yapılarak ve davacının alacaklarının bu tarihe göre hesaplanıp hüküm altına alınması, HUMK. nun 74. (HMK. 26) maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
    F) SONUÇ:
    Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.




    Full & Egal Universal Law Academy

    Yorumlar (0)

    Bu karar hakkında ne düşündüğünüzü yazın!


    Bu karar hakkında yorum yapmak için lütfen giriş yapın